از سپیدی کاغذ نترس از خیابان های برهوت با خون سبز من جنگلهای زیادی می شود کشید انشگتهایم را بردار و بتراش مدادت را

من ندانم با که گویم شرح درد:قصه‌ی رنگ پریده،خون سرد؟خون پاک ملت ایران، صدای فروخورده‌ی شاعران و نویسندگان این مرز و بوم را به فریادی رسا بدل کرد، همراه و هم‌نظر با مردمی که گشوده شدن روزنه‌ای، زخم عمیق‌شان را عیان کرده است؛ اعتراض خود را به کسانی که با نادیده گرفتن صدای مردم، عامل کشتارها، ضرب و شتم ...