صفحه اصلی
نقشه سایت
گوناگون
پربازدید ماهانه
لینکدونی
سهيل محمودي با انكار اكيد هرگونه همكاري با جشنواره فجر از بدو تاسيس آن،
ميگويد: اين جشنواره نميتواند فستيوال معتبري در شعر ايران باشد و از
اين حيث؛ عرصه و بستري باشد تا بزرگان ادبيات معاصر را به ادبيات جهان
معرفي كند.
ايلنا: سهيل محمودي در واكنش به شنيدهها و مطالبي كه در برخي از مطبوعات خوانده است؛ با انكار اكيد هرگونه همكاري با جشنواره فجر از بدو تاسيس آن، ميگويد: با اين جشنواره نه همكاري داشتهام، نه در آن حضور داشتهام و نه جايزهاي گرفتهام.
سهيل محمودي در گفتوگو با خبرنگار ايلنا افزود: سال گذشته من را به عنوان يكي از برگزيدگان 30 سال ادبيات انقلاب انتخاب كردند و در مراسم نهايي جشنواره شعر فجر؛ نام مرا خواندند اما من در اين مراسم شركت نكردم و هيچ جايزهاي هم نگرفتهام.
از ديدگاه وي، جشنواره شعر فجر نميتواند فستيوال معتبري در شعر ايران باشد و از اين حيث عرصه و بستري باشد تا بزرگان ادبيات معاصر را به ادبيات جهان معرفي كند.
مجري سابق برنامههاي تلويزيوني و راديويي گفت: مشكل اساسي اين است كه در حوزه شعر هيچ مركزيت صنفي وجود ندارد تا شاعران مطرح معاصر در آن عضو باشند و در سياستگذاريهاي سازنده در اين حوزه فعاليت و تصميمگيري كنند.
وي معتقد است، شعر ايران به يك اتحاديه غيردولتي مانند خانه سينما و خانهموسيقي نياز دارد كه اعضاي آن بزرگاني باشند كه شناسنامه غيرقابل انكاري دارند و دلسوزانه براي ارتقاء سطح شعر فارسي و جايگاه آن در جهان تلاش كنند.
سهيل محمودي گفت: بعداز بوجود آمدن چنين صنفي براي شعر و شاعران ميتوان به برگزاري جشنواره شعر فكر كرد چراكه در نبود آن؛ برگزاري چنين جشنوارهاي كار بيفايده و البته بيمعنايي است.
وي با طرح اين سئوال كه برگزاركنندگان اين جشنواره ازسوي چه كساني و با چه معيارهايي انتخاب ميشوند؛اظهار كرد: عرف ماجرا اين است كه در اتحاديه جلساتي بين اعضا كه هركدام نماينده طيفي از انديشهها و سلايق هستند؛ برگزار ميشود و طي يك رايگيري افرادي براي دبيري و برگزاري اين جشنواره انتخاب ميشوند.
وي با بياعتبار شناختن رويكرد گزينشي وزارت ارشاد درخصوص انتخاب دبير و دستاندركاران جشنواره شعر فجر گفت: آقاي موسوي گرمارودي برخاسته از آراء و نظرات افرادي كه شناسنامه و سوابق شخصي و درخشاني در ادبيات معاصر دارند؛ نيست و اينكه وزارت ارشاد به صورت منفرد در انتخابهايش عمل ميكند؛ جاي تعجب دارد.
سهيل محمودي با برشمردن مشكلات فوق، معتقد است: نميتوان با چنين شرايطي از چنين جشنوارهاي انتظارات متعالي داشت زيرا اين جشنوارهها بيشتر به مهمانهايي شبيه است كه در آنها عدهاي شركت ميكنند و به عدهاي هديه ميدهند.
وي گفت: شايد يكي از موانعي كه در برپايي يك نهاد صنفي براي شعر و شاعران وجود دارد؛ نام خانه شاعران كه متشكل از دو بخش «انجمن شعر ايران» و «دفتر شعر جوان» است كه به اشتباه ازسوي برخي به عنوان يك صنف قلمداد ميشود اما اگر از خود مديران اين انجمنها هم سئوال كنيد اين تصور را انكار ميكنند.
اين شاعر بر لزوم طرح و مناظره سليقهها و انديشههاي گوناگون اجتماعي در فضايي به دور از دغدغههاي دولتي تاكيد كرد و تنها راه برونرفت از ركود فرهنگي ـ هنري را در چنين فضايي امكانپذير دانست.
وي با انتقاد بر هزينههاي كلاني كه در حوزههاي بياعتبار صرف ميشود، گفت: اين هزينهها بهتر است در راستاي مرتفع كردن مشكلات نشر صرف شود و براي چاپ شدن كتابهايي كه روي زمين مانده است؛ استفاده شود.
سهيل محمودي در شرايطي اين سخنان را ميگويد كه يكي از مجموعه شعرهايش به نام «از شلوغي پيادهروها» مدتهاست درانتظار مجوز است و وي حاضر به حذف سه ايراد وارده بر آن نميشود.
اين شاعردرمورد كنارهگيري هنرمندان ازوقايع فرهنگي كه توسط دولت برگزار ميشود، گفت: برخورد متوليان فرهنگ با مولدان فرهنگ در سالهاي اخير برخورد ناثوابي بوده است و دليل اين كنارهگيريها را بايد در نوع تعامل مسئولان جستجو كرد.
وي در اين باره اضافه كرد: چه اتفاقي افتاده كه آثار امثال من پيش از دولت هشتم بدون هيچ مخالف و اعمالنظري منتشر ميشد اما حالا براي انتشار آثارم با اختلافهاي عجيب و غريبي مواجه هستيم؟
ازنظر محمودي در رفتارهاي مسئولان ارشاد؛ اعتماد و اعتمادسازي سلايق و انديشههاي گوناگون فراموش شده است و سياستهاي فرهنگي در چارچوبهاي يكسونگرانهاي كه مشورتپذير نيستند؛ دنبال ميشود.
«خانه هنوز سپاه است»، «روياي درخت ريشهدار است» و «بهاردر ادامه پيراهن توست» ازجمله آخرين آثار منتشر شده اين شاعر است و «حالا هر دو تنهائيم» مجموعه ديگري است كه او براي انتشار آماده ميكند.
ايلنا: سهيل محمودي در واكنش به شنيدهها و مطالبي كه در برخي از مطبوعات خوانده است؛ با انكار اكيد هرگونه همكاري با جشنواره فجر از بدو تاسيس آن، ميگويد: با اين جشنواره نه همكاري داشتهام، نه در آن حضور داشتهام و نه جايزهاي گرفتهام.
سهيل محمودي در گفتوگو با خبرنگار ايلنا افزود: سال گذشته من را به عنوان يكي از برگزيدگان 30 سال ادبيات انقلاب انتخاب كردند و در مراسم نهايي جشنواره شعر فجر؛ نام مرا خواندند اما من در اين مراسم شركت نكردم و هيچ جايزهاي هم نگرفتهام.
از ديدگاه وي، جشنواره شعر فجر نميتواند فستيوال معتبري در شعر ايران باشد و از اين حيث عرصه و بستري باشد تا بزرگان ادبيات معاصر را به ادبيات جهان معرفي كند.
مجري سابق برنامههاي تلويزيوني و راديويي گفت: مشكل اساسي اين است كه در حوزه شعر هيچ مركزيت صنفي وجود ندارد تا شاعران مطرح معاصر در آن عضو باشند و در سياستگذاريهاي سازنده در اين حوزه فعاليت و تصميمگيري كنند.
وي معتقد است، شعر ايران به يك اتحاديه غيردولتي مانند خانه سينما و خانهموسيقي نياز دارد كه اعضاي آن بزرگاني باشند كه شناسنامه غيرقابل انكاري دارند و دلسوزانه براي ارتقاء سطح شعر فارسي و جايگاه آن در جهان تلاش كنند.
سهيل محمودي گفت: بعداز بوجود آمدن چنين صنفي براي شعر و شاعران ميتوان به برگزاري جشنواره شعر فكر كرد چراكه در نبود آن؛ برگزاري چنين جشنوارهاي كار بيفايده و البته بيمعنايي است.
وي با طرح اين سئوال كه برگزاركنندگان اين جشنواره ازسوي چه كساني و با چه معيارهايي انتخاب ميشوند؛اظهار كرد: عرف ماجرا اين است كه در اتحاديه جلساتي بين اعضا كه هركدام نماينده طيفي از انديشهها و سلايق هستند؛ برگزار ميشود و طي يك رايگيري افرادي براي دبيري و برگزاري اين جشنواره انتخاب ميشوند.
وي با بياعتبار شناختن رويكرد گزينشي وزارت ارشاد درخصوص انتخاب دبير و دستاندركاران جشنواره شعر فجر گفت: آقاي موسوي گرمارودي برخاسته از آراء و نظرات افرادي كه شناسنامه و سوابق شخصي و درخشاني در ادبيات معاصر دارند؛ نيست و اينكه وزارت ارشاد به صورت منفرد در انتخابهايش عمل ميكند؛ جاي تعجب دارد.
سهيل محمودي با برشمردن مشكلات فوق، معتقد است: نميتوان با چنين شرايطي از چنين جشنوارهاي انتظارات متعالي داشت زيرا اين جشنوارهها بيشتر به مهمانهايي شبيه است كه در آنها عدهاي شركت ميكنند و به عدهاي هديه ميدهند.
وي گفت: شايد يكي از موانعي كه در برپايي يك نهاد صنفي براي شعر و شاعران وجود دارد؛ نام خانه شاعران كه متشكل از دو بخش «انجمن شعر ايران» و «دفتر شعر جوان» است كه به اشتباه ازسوي برخي به عنوان يك صنف قلمداد ميشود اما اگر از خود مديران اين انجمنها هم سئوال كنيد اين تصور را انكار ميكنند.
اين شاعر بر لزوم طرح و مناظره سليقهها و انديشههاي گوناگون اجتماعي در فضايي به دور از دغدغههاي دولتي تاكيد كرد و تنها راه برونرفت از ركود فرهنگي ـ هنري را در چنين فضايي امكانپذير دانست.
وي با انتقاد بر هزينههاي كلاني كه در حوزههاي بياعتبار صرف ميشود، گفت: اين هزينهها بهتر است در راستاي مرتفع كردن مشكلات نشر صرف شود و براي چاپ شدن كتابهايي كه روي زمين مانده است؛ استفاده شود.
سهيل محمودي در شرايطي اين سخنان را ميگويد كه يكي از مجموعه شعرهايش به نام «از شلوغي پيادهروها» مدتهاست درانتظار مجوز است و وي حاضر به حذف سه ايراد وارده بر آن نميشود.
اين شاعردرمورد كنارهگيري هنرمندان ازوقايع فرهنگي كه توسط دولت برگزار ميشود، گفت: برخورد متوليان فرهنگ با مولدان فرهنگ در سالهاي اخير برخورد ناثوابي بوده است و دليل اين كنارهگيريها را بايد در نوع تعامل مسئولان جستجو كرد.
وي در اين باره اضافه كرد: چه اتفاقي افتاده كه آثار امثال من پيش از دولت هشتم بدون هيچ مخالف و اعمالنظري منتشر ميشد اما حالا براي انتشار آثارم با اختلافهاي عجيب و غريبي مواجه هستيم؟
ازنظر محمودي در رفتارهاي مسئولان ارشاد؛ اعتماد و اعتمادسازي سلايق و انديشههاي گوناگون فراموش شده است و سياستهاي فرهنگي در چارچوبهاي يكسونگرانهاي كه مشورتپذير نيستند؛ دنبال ميشود.
«خانه هنوز سپاه است»، «روياي درخت ريشهدار است» و «بهاردر ادامه پيراهن توست» ازجمله آخرين آثار منتشر شده اين شاعر است و «حالا هر دو تنهائيم» مجموعه ديگري است كه او براي انتشار آماده ميكند.
بازتابی برای این مطلب ارسال نشده
ارسال نظر