مقربين: سادگي در شعر مشيري جان داشت

مقربين در گفت‌و‌گو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) درباره ويژگي‌هاي شعري و شخصيتي فريدون مشيري گفت: تخيل در شعر مشيري با نوآوري تازه‌اي روبرو نبود. به بيان ديگر او بيشتر از تصويرهايي در شعرش بهره مي‌گرفت كه پيش‌تر استفاده و پرداخته شده بودند. اما آن‌چه در شعر او نمود داشت نوع احساسش بود.

وي با تاكيد بر شكل‌گيري شعر مشيري مبتني بر عواطف ادامه داد: يكي از دلايل ارتباط برقرار كردن مخاطبان و خوانندگان شعر با سروده‌هاي مشيري نيز همين بود. اين امر يكي از ارزش‌ها و ويژگي‌هاي شعر به‌ حساب مي آيد. در نتيجه شعر مشيري از اين منظر داراي ارزش است.

اين شاعر به ديگر عوامل و ارزش‌هاي شعري اشاره كرد و اظهار داشت: نوآوري، كشف در زبان و تخيل تازه از ديگر ارزش‌هاي شعري هستند. اما اين‌ها در شعر مشيري نقش پررنگي نداشتند. شعر مشيري در ارائه احساسات و ارتباط با نسل جوان خودش موفق بود.

وي با تاكيد بر اين موضوع كه اغلب فريدون مشيري از سوي شاعران زمان خودش مورد انتقاد بود يادآور شد: او توانست اين مشكلات را پشت‌سر گذارد و علاوه بر نسل خود در نسل‌هاي بعدي نيز مخاطبان خودش را داشته باشد و همچنان كتاب‌هاي او تجديد چاپ و با استقبال خوانندگلان مواجه شوند.

فریدون مشیری متولد 30 شهريور 1305 در تهران است. پدر و مادر او هر دو از ادبیات و شعر سررشته داشتند و پدربزرگ مادری او میرزا جوادخان موتمن‌الممالک از شاعران روزگار ناصری بوده است.

مشیری دوره آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی را در مشهد و تهران به پایان رساند و سپس وارد دانشگاه شد و در رشته زبان ادبیات فارسی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت، اما آن را ناتمام رها کرد و به سبب دلبستگی بسیاری که به حرفه روزنامه‌نگاری داشت از همان جوانی وارد فعالیت مطبوعاتی در زمینه خبرنگاری و نویسندگی شد و بیش از سی سال در این حوزه کار کرد.

مشیری سال‌ها عضویت هیات تحریریه مجلات «سخن»، «روشنفکر»، «سپید و سیاه» و چند نشریه دیگر را داشت. از سال ۱۳۲۴ در وزارت پست و تلگراف و تلفن و سپس شرکت مخابرات ایران مشغول به کار و در سال ۱۳۵۷ بازنشسته شد.

مشیری سال‌ها از بیماری رنج می‌برد و در بامداد روز جمعه ۳ آبان ماه ۱۳۷۹ خورشیدی در سن ۷۴ سالگی درگذشت.