شعری از مینا مومنی پور

درود
اول می گویم آفرین!
حس فوق العاده ای را به من القا کرد طوری که تمام دردهاتان را برای این جنگ فهمیدم..
شاعر در این دستو پا می زند که بزرگ شدن خود را ثابت کند...حتا به خودش..
و موفق هم می شود.آغاز کار نوید جریانی شگرف را میداد..
در دو جا فعل برداشته شده بود که به قرینه هم نبود و واقعن لازمه ی این کار محسوب می شد و خوب نشست..

این بخش توضیح اضافه بود و به مخاطب اجازه رمز گشایی نمی داد:
"و تمام بازي ها را مي برديم"
و پایان بدی شعر که از تمام شعر جدا ماند و حرفش را خوب نتوانست بیان کند
و من با این همه علامت تعجب هم موافق نیستم!!!!!

لذت بردم
بدرود