روی تخت زنی خوابیده است(ويژه نامه داستان جنگ)

دیرو سارا خانم سراغته می گرفت . کدوم سارا خانم ؟! چطو نمی شناسیش ؟! او کسی که نشناسش خو خواجه حافظ شیرازه . بند کرده بود چه جور ! سریش ! مگه ول می کرد سگ مصب ! یه بند آدمه سوال پیچ می کرد . می خواس از همه چی سر در بیاره . بیخود نبود اسمشه نهاده بودن نمی دونم چی چی پرس . زنه می برید و شوهره می دوخت . اصلا خدا ئی زنه آفریده سی فضولی ... سی نخود هر آش . با او شوهر قزمیتش ... مفتش شیش انگشتی ! قربون خدا برم که چه جور در و تخته یه جور می کنه سی هم . دو تایی می خواستن هرجور شده حرف از دهن مو بکشن ... مو ؟! مو بند به او بدم ؟! بچه ای ! بعد ئی همه سال هنو مونه نشناختی ؟! مو صتا مث سارا خانم و شوهرشه می برم سر رودخونه تشنه برمی گردونم . چی خیال کردی ! مامور دولت حریف مو نشد . نتونس حرف از دهن مو بکشه . جریانشه نگفتم سیت ؟

گفت تو کاظمی ؟ گفتم ها ، فرمایشت ؟ حالا وایساده بود روبروم و گند نفسش داشت خفه ام می کرد . یه دستش به کمرش . انگار دسته ی آفتابه . یه دستشم سر هف تیرش . صداشم انداخته بود ته گلوش خیالش مو جلدی جا می زنم و شلوارمه خیس می کنم . گفت تو ئی خونه چن نفر زندگی می کنن ؟ گفتم یه نفر جناب سروان ، خودم تک و تنها . وقتی بش گفتم جناب سروان باد کرد چه جور ! گفتم همین حالایه که بپکه . یه گوربان یه خطی خو بیشتر نبود . گفت زنت کجان ؟ گفتم زن ؟! زن چی ، کشک چی تیمسار ! مو گورم کجا بود که کفن داشته باشم ؟! ئی دفه که بش گفتم تیمسار یه جوری بم چش غره رفت ! فهمیده بود گذاشتمش سر کار . گفت گزارش کردن پیش از بمبارون تو ئی خونه یه زنی هم زندگی می کرده . گفتم خلاف به عرضتون رسوندن جناب سرهنگ . هر کی بودن خواستن سر کارتون بذارن . ئی حرفه که زدم تش گرفت . گفت مونه سر کار بذارن ؟! مو خودم دنیایه میذارم سر کار . خلاصه بعدش سر کشید تو اتاق و بو کشید . زدم تخت سینه ش و گفتم هوی عامو ! سر خر کوتاه ، به تو یاد ندادن ئو کله ی واموندته همه جا هل ندی داخل ؟ دوباره بو کشید و گفت ئی بو چیه ؟ گفتم هر خری می فهمه ئی بو گلابه خب . گفت کارخونه گلاب کشی راه انداختی ؟ گفتم نه ، دارم فضولامه می شمارم . گفت ئی زبون تو آخرش سرته به باد میده . گفتم کا به جهندم ! بعدش رفتم جلو زدم رو شونش و اشاره کردم به هف تیرش و گفتم ببین کا ، مونه از ئی تیرکمونت نترسون . مو خودم اینایه می سازم صادر می کنم به تگزاس . برو کا ، برو خدا روزیته یه جا دیگه حواله کنه . برو تا ئو رو سگ مونه بالا نیووردی . مو اعصاب معصاب ندارم ها . قد موها سرت ترکش تو لاشمه . هرچی دیدی از چشم خودت دیدی ها . گفته باشم . مو احترام لباسته دارم ...

می دو نستم خو دردش چیه . عبود گوشیه داده بود دستم . دو تا هزاری سبز نهادم تو جیبش و گفتم سگ خور ! زدم رو شونش و گفتم به سلامت کا . برو دیگه نبینمت ئی طرفا . سرشه انداخت پایین و رفت پی کارش .

داشتم چی می گفتم که حرف تو حرف اومد ؟ ها ، نقل سارا خانم بود و شوهرش . خدایا حالا مو دلم عین سیر و سرکه می جوشید که یه وخ گلاب تو دیر نشه ، ئی نکبت و شوورشم گیر داده بودن عین چسب دوقلو سگ مصبا . شووره می گفت کاظم کا راستشه بگو چه بلایی سر مدینه خانم آوردی ؟ یقه شه گرفتم گفتم چرا پرت و پلا میگی نامرد ! مدینه خانم کیه ؟ کاظم کدوم خریه ؟ ئی اسمایی که تو میگی تا حالا به گوش مو هم نخورده . سارا خانم با پنجه دست زد به صورتش و گفت ووی ! ووی ! پاک خل شده ئی مرد . شووره گفت غلط نکنم تو امروز یه چیزیت میشه کا ! که تو اصلا نمی دونی کاظم کیه ، ها ؟ گفتم نع ! گفت که تو تا حالا اسم مدینه خانم به گوشت نخورده ؟ گفتم عمرا . گفت باشه کا ، باشه . قبول ...

بعدش تو گوش زنش یه چیزی گفت زنه از تو کیف کوفتیش _ گمونم مال دختریای سوفیا لره بود _ یه عکس درآورد . اگه گفتی عکس چی بود ؟ عمرا بتونی بگی . خودم می گم ... عکس عروسیمون . ها عروسی مو و تو دیگه . په عروسی بوام ؟ تش گرفتم . چنگ زدم عکس از دستش قاپیدم گفتم ئی عکس پیش تو چه می کنه مادر فولادزره ؟! دو تائیشون زدن زیر خنده . شووره گفت کاظم کا ، ما خونه یکی بودیم با هم چطو یادت نمیاد ؟ تو چرا ئی جور شدی کا ؟ یادته چندی تو باشگاه با هم آبجو خوردیم ؟ ئو شو که دعوت جاسم بودیم یادت میا ؟ همو روزش جاسم اخراج کرده بودن . جاسم می گفت با خارجیه دس به یقه شده بوده ، لاف می اومده ... زنه می گفت مدینه خانم حتی به غریبه ها احترام می گذاشت تا چه برسه به آشناها . محال منکنه جون به قالبش باشه و ئی جور خودشه قایم بکنه ... خلاصه خوب که نصب عمرم کردن راشونه کشیدن رفتن .

تش بگیره ئی باد ! دس وردار نیس سگ مصب ! سی کن ! سی کن ! چه می کنه لاکردار ! دنیایه می خوا خراب بکنه انگار ... داره سقف می رمبونه رو سرمون ... می گن تا حالا کمر هزار تا نخل نازنینه شکسته سگ مصب .

په یه خورده برو او ور تر تا مو هم کپه مرگمه بذارم . همه جایه خو تو گرفتی سی خودت .