شعرهایی از حمید رضا شکارسری

جدا از کمی عدم اعتماد به نفس شاعر برای دادن باج به چیزهائی که گفتن لازمه تا یه متن شعر باشه و در غیر اون نه
ولی کارهای قابل اعتنائی بود
البته کمی هم لبریز بود احساسات شاعر که من زیاد نمی پسندم

در اين شعرها كدهايي وجود دارند كه خواننده را به ما به ازاهايي بيروني راهنمايي مي كنند ؛ كما اين كه شعرها در ذات خود نيز واقعياتي كامل آفريده اند ؛ اما استفاده از عناصري مانند درخت و جنگل (براي القا رنگ ) ، خيابان ، تبرداران ، گل سرخ و .. باعث نمي شوند توجه عمده تنها به وجه اول سخن معطوف شود . فارغ از ناخودآگاه قومي و باستاني يونگ ، صد سال بعد هم اگر مخاطبي اين شعرها را بخواند و اگر با تاريخ انس و الفتي هم نداشته باشد ؛‌باز متوجه رمزگونگي واژه ها در اين شعرها خواهد شد . اما كلمات در اين شعرها مانند آن چه در معماري - خصوصا" در سبك هاي سنتي - مرسوم است ، با نورپردازي خاص و سايه روشن هاي متوالي و با كمك پنجره ،‌منظره اي خاص در اختيار خواننده قرار داده ؛ حال كسي ممكن است از اين پنجره فقط آن بيرون ! را ببيند و كسي ممكن است از هركدام از عناصر و حتي طيف رنگ ها به دنياي ديگري در درون ساختمان هدايت شود . در اين شعرها علائمي از اتفاقاتي خاص ( معطوف به جهان بيرون و درون شعر ) در دست است مانند روييدن كوير به جاي جنگل كه اين امر شگفت با كشف شگفت انگيزتر شاعر مبني بر برابري تعداد شماره آدميان و درختان و رابطه بين درخت و تابوت پيش بيني مي شود . همين طور به سخره گرفتن تبرداران با سكوت اگرچه در دنياي واقعي امري نامحتمل است و كسي انتظار وقوع آن را ندارد اما در صورت اتفاق مي تواند به شكست تبرداران بيانجامد . ( دقت كنيد در صورت عدم سكوت خود درخت در برون و درون شعر با ضربه تبر شكسته /زخمي مي شود . ) به واقع پشت پنجره مشبكي كه شكارسري در اين ساختمان كارگذاشته تصاويري هست كه تحليل آن ها مي تواند كليدهاي روشني براي پيش بيني امور حتي در جهاني كه مابه ازاهاي بيروني شعر از آن اخذ شده در اختيار بگذارد . اگرچه در اين سوي پنجره هم نور آفتاب به زيبايي در ارسي ها مي چرخد و بيننده (خواننده‌) را در حيرت تركيب خاص و فوق العاده خود فرو مي برد .

به نظرم نصف به صف خوب و بد داشت. اما دو شعر واقعا من رو تحت تاثیر قرار داد. اولی و چهارمی.

شعر های زیبایی بود از همه شون خوشم اومد اما در خصوص شعر شماره سه که بنظر من شعر زیبایی می تونست بشه وضعیت عبارت "طبیعی است" چی میشه؟ اگر منظور(که قطعن همین است) لبخند کودک نتیجه حضور در پارک و نعره تبرداران نتیجه طبیعی حضور در جنگل روییده در خیابان است، خب با این وصف جعل واژه "هر چند" ما رو از این منظور دقیقن دور می کنه و ما بدنبال نتیجه طبیعی به آخر شعر می رسیم و فکر می کنیم شعر ناقص مونده.