شعرهایی از علی اسداللهی

انا لله و انا الیه راجعون...

خشم ، مهر ، دلتنگي ، عشق و احساساتي از اين دست شعر نيستند بلكه با عبور از صافي ذهنيت هنرمند لباس شعر مي پوشند . بازآفريني مي شوند و نه منعكس .
علي اسداللهي در اين شعرها تنها در بعضي از سطرها عنان احساساتش را رها كرده است ولي غالبن تنها به انعكاس اين احساسات اكتفا نكرده است و اين در نقاط اوج حوادث و وقايع بزرگ اجتماعي و سياسي اصلن آسان نيست .
نكته ي مورد بحث در اين شعر و شعرهايي از اين دست ، يكي تاريخ مصرف شعر و ديگري اعتبار شعر در بيرون از گفتمان حاكم بر شعر است . اما آيا يك شاعر تنها يك شاعر است يا نه ، پيش و بيش از آن يك انسان هم هست ؟! پس آيا حق ندارد گاه به تمام ملاحظات بازدارنده اي از اين دست يك نه بزرگ بگويد ؟ علي اسداللهي از اين حق به حق استفاده كرده است و نوش جانش !

احسنت . شعري كه از سر درد و غيرت سروده شده باشد مي تواند چنين شگرف و تاثير گذار باشد .

بین همه اشعاری که خوندم شعر تو بیشتر از همه تحت تاثیرم قرارداد.
موفق باشی

مدت ها بود از شعري كه به مناسبات خاصي سروده شده لذت نبرده بودم . دليل اصلي اين امر را شعاري بودن محض اغلب اينگونه آثار مي دانم . اما به واقع از شعرهاي علي اسداللهي لذت بردم چراكه معتقدم دراين شعرها حس و انديشه دوشادوش هم حركت كرده اند . و البته نبايد در اين ميان شگردهاي زباني و نحوي و قدرت تصويرسازي شاعر را نديده گرفت . قدرتي كه در برخي سطرها چنان توجه مخاطب را جلب مي كند كه مخاطب ممكن است در وهله ي اول متوجه اندوهي كه شاعر هنگام سرودن شعر داشته نشود . مثلا در دو سطر (هرچقدر شليک می کنم خودم را/ به هيچ گلوله ای نمی خورم...) ممكن است تغيير زاويه ديدي كه در اين تصوير وجود دارد براي لحظاتي مخاطب را از توجه به حسي كه در اين سطرها بازدارد .
و همينطور است تشبيهات زيبايي كه در شعر آخر وجود دارد .

سلام
من با اجازتون شعر ندا رو تو وبم نوشتم

به امید پیروزی ایران
و ایران سبز

احتمالا منظور "مدارک شناسایی" بوده. و اشتباه تایپی شده.
گاهی خوبه توی این فضای انتزاعی اشعارتون، همه چیزو مرتب و تمیز کنار هم نچینید و تحویل مخاطب ندید. خوبه تخیل خواننده رو هم کمی تحریک کنید، مثلا:
" انکار می کند همه چيز را"
می تونه به راحتی تبدیل بشه به " انکار می کند"
و ذهن رو برای انتخاب آنچه انکار می شود آزاد بذاره، تا اینکه بخواد با گفتن این که همه چیز انکار می شه، حتی خود همین فراگیری آنچه انکار می شه رو هم در عبارت :"همه چیز را" زندانی کنه.
البته این فقط یک نظر شخصیه، این اشعار عمیق مال شماست.