شعری از اسماعیل مهرانفر

سلام
خوش طعم نوشته بودی عزیز

سلام و احترام
چرا هيچ كس توضيح نمي دهد گوارايي و خوش طعمي و فوق العادگي و تحسين برانگيزي اين نوشته را از كجا آورده است ؟؟
هر طور كه مي خواهيد "فهم" را معني كنيد ! هر طور مي خواهيد "معنا" را معني كنيد ! هر طور كه مي خواهيد "ارتباط" را معني كنيد ! مهم اين است كه در اين كار بر خلاف آنچه تصور مي شود ، زبان باقي نمانده است . ترور شده است و مجلس بزرگداشتش هم با شكوه تمام برگزار شده است . اين شعر نيست . چون شعر همچون يك فرآيند نزد مخاطب تكميل مي شود اما اين كارها و كارهايي از اين دست مخاطب را به تمسخر مي گيرند . جالب اين جاست كه اين حركات محيرالعقول به نام احترام به زبان و مخاطب حرفه اي انجام مي شود . مهرانفر دوست من است به همين خاطر راحت حرف زدم و منتظر خواندن نظرات او و بقيه دوستاني كه به به و چه چه كردند و مي كنند هستم . اما خواهش مي كنم عوض حرف منطقي ، انشا ننويسيد تا آخرش معلوم نشود چه فرموده ايد لطفن !

زبان در شعر ترور شده ومن نمی فهمم ترور زبان کی اتفاق می افتد؟ اگر شعر موتیفی رنگارنگ است که جایی رانشان وبعد تا می خواهی بفهمی کات می شود .ودرست نمی فهمی دغدغه شاعر چه بوده است برای من که هنوز ابتدای این وادی ام وهنوز هیچ چیز از سرزمین رنگارنگ شعر نمی دانم .
اما خیلی ها پرچم دار این گنگ گویی هاهستند وکسانی که به راحتی وساده صحبت می کنند را دچار شعار زدگی می نامند ومن باز هم نفهمیدم شعار ها شعر می شوند یا شعر ها به خاطر تکرار شعار می شوند .
وزبان ما که معجونی است از لغات عربی وناسیونالیسم فارسی ما وهزاران عبارت دخیل در فارسی در شعرمان تاثیر می گذارد وشعرمان دارد بین کلاسیک ونوبودن ونوشدنها دست وپا می زند تا هویت واقعی اش را دریابد باید بیش از این ها فرصت داشت وکاش استادانی داشتیم که ما رااز این به در ودیوار خوردن ها جدا می کرد وبی غرض بدون حمایت متعصبانه از پیشینیان ادبیات این مرزوبوم ، هویت واقعی شعر ایران وجوان را نشان می داد بازهم می گویم هر که در این وادی قلمی می زند قابل احترام است